ตารางส่วนสูงและน้ำหนักของเด็กไทยตามมาตรฐานของปี 2568

ตารางส่วนสูงและน้ำหนักมาตรฐาน WHO คือเครื่องมืออ้างอิงที่กรมอนามัยและองค์การอนามัยโลกใช้ประเมินพัฒนาการทางกายภาพของเด็กตั้งแต่แรกเกิดจนถึง 18 ปี อิงจาก WHO Child Growth Standards (2006) สำหรับ 0–5 ปี และ WHO Growth Reference (2007) สำหรับ 5–18 ปี

ค่าอ้างอิงแบ่งออกเป็น 3 ระดับ ได้แก่ ค่า -2SD (ต่ำกว่าเกณฑ์), ค่ากลาง (TB) และค่า +2SD (สูงกว่าเกณฑ์) สำหรับเด็กชายและเด็กหญิงแยกจากกัน เนื่องจากรูปแบบการเจริญเติบโตของทั้งสองเพศแตกต่างกันชัดเจนตั้งแต่อายุ 9–10 ปี

บทความนี้รวบรวมตารางเกณฑ์ครบทุกช่วงอายุ พร้อมวิธีอ่านค่า -2SD/+2SD และวิธีวัดที่ถูกต้อง เพื่อให้ผู้ปกครองติดตามพัฒนาการลูกได้อย่างแม่นยำ ตั้งแต่แรกเกิดจนถึงวัยมัธยมปลาย

เกณฑ์ส่วนสูงและน้ำหนักมาตรฐาน WHO คืออะไร

เกณฑ์ WHO (WHO Child Growth Standards) คือค่าอ้างอิงพัฒนาการทางกายภาพที่องค์การอนามัยโลกพัฒนาจากการศึกษาเด็กสุขภาพดีใน 6 ประเทศทั่วโลก ครอบคลุมเด็กอายุ 0–5 ปี (WHO CGS 2006) และ 5–19 ปี (WHO Growth Reference 2007) ค่าอ้างอิงนี้แบ่งออกเป็น 3 ระดับหลัก:

• -2SD — ขีดต่ำสุดของช่วงปกติ เด็กที่ต่ำกว่า -2SD ควรปรึกษาแพทย์เพื่อประเมินเพิ่มเติม
• ค่ากลาง (TB) — ค่ามัธยฐานของเด็กสุขภาพดีในช่วงอายุเดียวกัน
• +2SD — ขีดสูงสุดของช่วงปกติ เด็กที่สูงกว่า +2SD ไม่ถือว่าผิดปกติ แต่ควรติดตามต่อเนื่อง

เด็กที่มีส่วนสูงหรือน้ำหนักอยู่ระหว่าง -2SD ถึง +2SD ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ปกติ การเปรียบเทียบควรทำกับตารางตามเพศของเด็ก ไม่ใช่ตารางรวม เพราะรูปแบบการเจริญเติบโตของเด็กชายและเด็กหญิงแตกต่างกันเริ่มตั้งแต่อายุ 9–10 ปี และชัดเจนมากขึ้นในช่วงวัยรุ่น

การติดตามส่วนสูงและน้ำหนักอย่างสม่ำเสมอทุก 3–6 เดือนช่วยให้เห็นแนวโน้มพัฒนาการได้ชัดกว่าการวัดครั้งเดียว หากส่วนสูงหรือน้ำหนักเปลี่ยนแปลงข้ามเปอร์เซนไทล์มากกว่า 2 ระดับในระยะสั้น ควรปรึกษากุมารแพทย์

ตารางด้านล่างแยกข้อมูลตามเพศและช่วงอายุ ให้ผู้ปกครองเปิดเฉพาะตารางที่ตรงกับลูกได้ทันที

ตารางส่วนสูงและน้ำหนักเด็กชาย อายุ 0–18 ปี

ตารางเด็กชายด้านล่างอ้างอิงจาก WHO Child Growth Standards (2006) สำหรับอายุ 0–5 ปี และ WHO Growth Reference (2007) สำหรับอายุ 5–18 ปี ค่าทั้งหมดอิงจากเด็กชายสุขภาพดีที่ได้รับโภชนาการครบถ้วนและไม่มีโรคประจำตัวที่กระทบการเจริญเติบโต

เด็กชาย อายุ 0–2 ปี

อายุ	ส่วนสูง -2SD (ซม.)	ส่วนสูง ค่ากลาง (ซม.)	ส่วนสูง +2SD (ซม.)	น้ำหนัก -2SD (กก.)	น้ำหนัก ค่ากลาง (กก.)	น้ำหนัก +2SD (กก.)
แรกเกิด	46.1	49.9	53.7	2.5	3.3	4.4
3 เดือน	56.4	61.4	66.4	4.4	6.0	8.0
6 เดือน	61.2	67.6	74.0	5.7	7.9	10.4
9 เดือน	65.1	72.0	78.9	6.6	9.2	12.3
12 เดือน	67.7	75.7	83.2	6.9	9.6	13.3
18 เดือน	73.4	82.3	91.2	8.1	11.0	15.0
24 เดือน	78.4	87.8	97.3	9.0	12.2	16.9

ช่วง 0–2 ปี คือระยะที่เด็กชายเจริญเติบโตเร็วที่สุดในชีวิต ส่วนสูงเพิ่มขึ้นเฉลี่ย 25 ซม.ในปีแรก และ 12 ซม.ในปีที่สอง น้ำหนักแรกเกิดปกติจะเพิ่มเป็น 2 เท่าภายใน 4–5 เดือน และ 3 เท่าเมื่ออายุ 1 ขวบ

ตารางส่วนสูงและน้ำหนักเด็กชาย อายุ 0–18 ปี 

เด็กชาย อายุ 2–10 ปี

อายุ (ปี)	ส่วนสูง -2SD (ซม.)	ส่วนสูง ค่ากลาง (ซม.)	ส่วนสูง +2SD (ซม.)	น้ำหนัก -2SD (กก.)	น้ำหนัก ค่ากลาง (กก.)	น้ำหนัก +2SD (กก.)
2.5	82.4	91.2	100.0	10.1	13.0	17.5
3	87.4	96.1	102.7	10.8	14.3	18.1
4	94.1	103.3	112.5	12.1	16.3	22.0
5	99.9	110.0	120.2	13.7	18.3	24.9
6	104.9	116.0	125.4	15.3	20.5	27.8
7	109.7	121.7	133.7	17.0	22.9	31.7
8	114.0	127.3	140.7	19.0	25.6	35.9
9	118.2	132.6	147.1	21.0	28.6	40.5
10	122.1	137.8	151.4	23.3	31.9	46.9

ช่วง 2–10 ปี การเจริญเติบโตช้าลงเป็นจังหวะสม่ำเสมอ โดยเฉลี่ยส่วนสูงเพิ่ม 5–6 ซม.ต่อปี และน้ำหนักเพิ่ม 2–3 กก.ต่อปี ผู้ปกครองที่สังเกตเห็นว่าลูกชายไม่เพิ่มส่วนสูงเกิน 4 ซม.ต่อปีในช่วงอายุ 3–8 ปี ควรปรึกษากุมารแพทย์

เด็กชาย อายุ 10–18 ปี

อายุ (ปี)	ส่วนสูง -2SD (ซม.)	ส่วนสูง ค่ากลาง (ซม.)	ส่วนสูง +2SD (ซม.)	น้ำหนัก -2SD (กก.)	น้ำหนัก ค่ากลาง (กก.)	น้ำหนัก +2SD (กก.)
10	126.8	137.8	151.4	23.3	31.9	46.9
11	126.9	143.0	157.7	28.0	36.9	53.5
12	130.9	149.1	164.9	28.2	40.3	58.7
13	135.2	154.5	172.7	31.9	46.8	67.5
14	140.0	160.0	178.7	37.0	51.1	70.3
15	148.0	163.8	175.4	44.0	56.7	65.5
16	151.6	167.0	178.6	45.9	59.6	74.3
17	153.5	169.0	180.6	47.2	62.0	76.8
18	149.8	170.6	176.3	48.0	64.0	70.1

ช่วงวัยรุ่นชาย (12–15 ปี) เป็นช่วงที่ส่วนสูงเพิ่มขึ้นเร็วที่สุดอีกครั้ง เฉลี่ย 7–10 ซม.ต่อปีในปีที่เร่งตัว เด็กชายส่วนใหญ่เริ่มเข้าสู่ช่วงวัยรุ่นระหว่างอายุ 12–14 ปี ช้ากว่าเด็กหญิงประมาณ 2 ปี

ตารางส่วนสูงและน้ำหนักเด็กหญิง อายุ 0–18 ปี

ตารางเด็กหญิงด้านล่างอ้างอิงจากแหล่งเดียวกันกับตารางเด็กชาย ความแตกต่างสำคัญอยู่ที่ช่วงวัยรุ่น (อายุ 9–15 ปี) ซึ่งเด็กหญิงมักเข้าสู่ช่วงเร่งตัวก่อนเด็กชาย 2–3 ปี

เด็กหญิง อายุ 0–2 ปี

อายุ	ส่วนสูง -2SD (ซม.)	ส่วนสูง ค่ากลาง (ซม.)	ส่วนสูง +2SD (ซม.)	น้ำหนัก -2SD (กก.)	น้ำหนัก ค่ากลาง (กก.)	น้ำหนัก +2SD (กก.)
แรกเกิด	45.4	49.1	52.9	2.4	3.2	4.2
3 เดือน	54.4	59.8	65.3	4.0	5.4	7.5
6 เดือน	59.0	65.7	72.5	5.1	7.3	10.1
9 เดือน	62.9	70.1	77.3	5.8	8.2	11.2
12 เดือน	66.3	74.0	81.7	6.9	9.6	13.1
18 เดือน	71.4	80.7	90.0	7.8	10.8	14.9
24 เดือน	76.0	86.4	96.8	8.7	12.0	16.8

เด็กหญิง 0–2 ปี มีค่ากลางส่วนสูงต่ำกว่าเด็กชายประมาณ 0.5–1 ซม. และน้ำหนักน้อยกว่าประมาณ 0.1–0.5 กก. ในช่วงอายุเดียวกัน ซึ่งเป็นลักษณะปกติตามมาตรฐาน WHO

เด็กหญิง อายุ 2–10 ปี

อายุ (ปี)	ส่วนสูง -2SD (ซม.)	ส่วนสูง ค่ากลาง (ซม.)	ส่วนสูง +2SD (ซม.)	น้ำหนัก -2SD (กก.)	น้ำหนัก ค่ากลาง (กก.)	น้ำหนัก +2SD (กก.)
2.5	81.7	90.7	99.7	9.8	12.7	17.1
3	86.3	95.1	103.9	10.3	13.9	18.9
4	92.9	102.7	112.5	11.6	16.1	22.5
5	98.7	109.4	120.1	13.0	18.2	25.8
6	103.9	115.5	127.2	14.4	20.7	30.0
7	108.5	121.1	133.7	16.0	23.3	34.5
8	113.1	127.0	140.9	17.9	26.4	40.0
9	117.5	132.5	147.5	20.0	29.7	45.9
10	121.9	138.0	154.1	22.4	33.5	52.5

เด็กหญิงอายุ 9–10 ปี อาจเริ่มแสดงสัญญาณช่วงวัยรุ่นก่อนวัยชาย ทำให้ส่วนสูงและน้ำหนักในตารางช่วงอายุนี้มีค่า +2SD สูงกว่าเด็กชายวัยเดียวกัน

เด็กหญิง อายุ 10–18 ปี

อายุ (ปี)	ส่วนสูง -2SD (ซม.)	ส่วนสูง ค่ากลาง (ซม.)	ส่วนสูง +2SD (ซม.)	น้ำหนัก -2SD (กก.)	น้ำหนัก ค่ากลาง (กก.)	น้ำหนัก +2SD (กก.)
10	121.9	138.0	154.1	22.4	33.5	52.5
11	126.4	143.5	160.7	25.7	38.7	60.0
12	131.4	149.3	165.6	29.0	44.5	67.5
13	136.0	154.0	169.7	33.0	50.2	73.2
14	139.9	157.0	172.0	37.8	54.5	76.0
15	142.4	158.9	173.5	41.3	57.1	76.0
16	143.8	160.0	174.2	43.0	58.5	76.5
17	144.3	160.6	174.7	43.9	59.4	77.3
18	144.2	160.8	175.2	44.0	60.0	78.0

เด็กหญิงอายุ 15–18 ปี ส่วนสูงมักหยุดเพิ่มขึ้นชัดเจนหลังประจำเดือนครั้งแรก ซึ่งโดยเฉลี่ยมักเกิดในช่วงอายุ 12–13 ปีของเด็กหญิงไทย

สรุปภาพรวม: ความแตกต่างพัฒนาการชาย-หญิง

ตารางทั้งสองชุดด้านบนแสดงให้เห็นความแตกต่างสำคัญ 3 ประการระหว่างการเจริญเติบโตของเด็กชายและเด็กหญิง:

1. ช่วง 0–9 ปี — เด็กชายมีส่วนสูงและน้ำหนักค่ากลางสูงกว่าเด็กหญิงเล็กน้อยในทุกช่วงอายุ
2. ช่วง 10–13 ปี — เด็กหญิงเข้าสู่ช่วงเร่งตัว (Growth Spurt) ก่อน ทำให้ค่ากลางสูงกว่าเด็กชายชั่วคราว
3. ช่วง 15–18 ปี — เด็กชายแซงและมีส่วนสูงค่ากลางสูงกว่าเด็กหญิงอย่างชัดเจน

โดยทั่วไปแล้วในช่วงวัยรุ่น เด็กผู้หญิงจะสูงกว่าเด็กผู้ชาย เนื่องจากเด็กผู้หญิงมักเริ่มผลิตฮอร์โมนเอสโตรเจนเร็วกว่าเด็กผู้ชายประมาณ 2-3 ปี

ผู้ปกครองที่สังเกตเห็นว่าลูกสาวสูงกว่าเพื่อนชายวัยเดียวกันในช่วง อายุ 11–13 ปี ไม่ต้องกังวล — นั่นคือรูปแบบปกติตามตาราง WHO ไม่ใช่สัญญาณผิดปกติ การเปรียบเทียบที่ถูกต้องควรใช้ตารางตามเพศของลูกเสมอ และติดตามแนวโน้มในระยะ 6 เดือนขึ้นไป ไม่ใช่ค่าวัดครั้งเดียว

วิธีอ่านค่า -2SD, ค่ากลาง และ +2SD ในตาราง WHO

ค่า SD (Standard Deviation) ในตาราง WHO บอกว่าลูกอยู่ในตำแหน่งใดเมื่อเทียบกับเด็กสุขภาพดีทั้งหมดในช่วงอายุเดียวกัน ไม่ใช่การจัดอันดับหรือการให้คะแนน

ตัวอย่างด้านล่างแสดงวิธีอ่านค่าสำหรับเด็กชายอายุ 6 ปี:

ค่าที่วัดได้	ความหมาย	การตีความ
ส่วนสูง < 104.9 ซม.	ต่ำกว่า -2SD	ควรปรึกษากุมารแพทย์
ส่วนสูง 104.9–125.4 ซม.	อยู่ใน -2SD ถึง +2SD	อยู่ในเกณฑ์ปกติ
ส่วนสูง > 125.4 ซม.	สูงกว่า +2SD	ปกติ แต่ควรติดตาม
น้ำหนัก < 15.3 กก.	ต่ำกว่า -2SD	ควรประเมินโภชนาการ
น้ำหนัก 15.3–27.8 กก.	อยู่ในเกณฑ์ปกติ	ปกติ
น้ำหนัก > 27.8 กก.	สูงกว่า +2SD	ประเมินภาวะน้ำหนักเกิน

สิ่งที่สำคัญกว่าค่าวัดครั้งเดียวคือ แนวโน้มการเปลี่ยนแปลงตามเวลา เด็กที่อยู่ที่ -1SD อย่างสม่ำเสมอและเส้นพัฒนาการขนานกับเส้นมาตรฐาน WHO ถือว่ามีพัฒนาการปกติ ต่างจากเด็กที่เคยอยู่ที่ค่ากลางแล้วลดลงข้าม -2SD ซึ่งต้องได้รับการประเมินโดยเร็ว

กระบวนการเจริญเติบโตของเด็กในแต่ละช่วงวัย

การเจริญเติบโตทางกายภาพของเด็กเกิดจากปัจจัยหลายส่วนทำงานร่วมกัน ไม่ใช่ปัจจัยใดปัจจัยหนึ่งเพียงอย่างเดียว องค์การอนามัยโลกระบุปัจจัยหลัก 4 ประการที่ส่งผลต่อเกณฑ์พัฒนาการ:

1. พันธุกรรม — กำหนดกรอบศักยภาพสูงสุดของการเจริญเติบโตในแต่ละบุคคล
2. โภชนาการที่ครบถ้วน — แคลเซียม โปรตีน และวิตามินสำคัญเป็นวัตถุดิบโดยตรงของการสร้างกระดูกและกล้ามเนื้อ
3. การออกกำลังกายสม่ำเสมอ — กระตุ้นการหลั่งฮอร์โมนการเจริญเติบโต (Growth Hormone) ตามธรรมชาติ
4. การพักผ่อนเพียงพอ — Growth Hormone ถูกหลั่งสูงสุดในช่วง Non-REM Sleep คืนแรกของการนอนหลับลึก

ช่วงอายุ 0–2 ปี คือระยะ First 1,000 Days ที่การเจริญเติบโตเร็วที่สุดและอ่อนไหวต่อโภชนาการมากที่สุด การขาดสารอาหารในช่วงนี้ส่งผลระยะยาวต่อพัฒนาการที่ตามแก้ได้ยากกว่าช่วงอื่น

ช่วงอายุ 2–10 ปี การเจริญเติบโตสม่ำเสมอ 5–6 ซม.ต่อปี เป็นช่วงที่นิสัยการกินและการออกกำลังกายหล่อหลอมรูปแบบพัฒนาการระยะยาว

ช่วงวัยรุ่น (เด็กหญิง 9–15 ปี / เด็กชาย 12–17 ปี) คือ Growth Spurt ครั้งที่สองของชีวิต ซึ่งส่วนสูงสามารถเพิ่มขึ้น 7–10 ซม.ต่อปีในช่วงเร่งตัวสูงสุด โภชนาการที่เพียงพอในช่วงนี้มีส่วนสนับสนุนให้พัฒนาการเป็นไปตามศักยภาพที่พันธุกรรมกำหนดไว้

เพื่อสนับสนุนโภชนาการที่ครบถ้วนในทุกช่วงวัย Unigrow Optipro ได้รับการพัฒนาสูตรที่ประกอบด้วย Nano Calcium, แคลเซียมจาก Aquamin F (สาหร่ายทะเลแดงไอร์แลนด์), ระบบ DCT (DHA + Choline + Taurine) เพื่อสนับสนุนการเจริญเติบโตและพัฒนาการตามวัยของเด็กอายุ 6–18 ปี ผ่านการรับรองจาก Thai FDA (อย.), GMP และ HACCP — ดูข้อมูล Unigrow Optipro

วิธีวัดส่วนสูงและน้ำหนักเด็กอย่างถูกต้อง

ความแม่นยำของการวัดส่งผลโดยตรงต่อความเข้ากันได้กับแผนภูมิขององค์การอนามัยโลก (WHO)

วิธีวัดส่วนสูง

สำหรับเด็กอายุต่ำกว่า 2 ปี วัดในท่านอนหงาย (Recumbent Length):

1. วางเด็กนอนราบบนพื้นผิวแข็ง ให้หัวชิดขอบด้านหนึ่งของที่วัด
2. ดึงขาเด็กให้ตรง กดเข่าเบาๆ ให้ขาราบ
3. เลื่อนแผ่นกั้นด้านเท้าชิดฝ่าเท้าโดยให้เท้าตั้งฉาก
4. อ่านค่าและบันทึก — วัดซ้ำ 2 ครั้งเพื่อยืนยัน ค่าต่างกันไม่เกิน 0.5 ซม.ถือว่าแม่นยำ

สำหรับเด็กอายุ 2 ปีขึ้นไป วัดในท่ายืน (Standing Height):

1. เด็กถอดรองเท้า ยืนหลังชิดผนังหรือเสา ส้นเท้าชิดผนัง
2. ศีรษะตรง มองไปข้างหน้าในระนาบ Frankfort Horizontal
3. วางแผ่นกั้นแข็งทาบบนหัวในแนวตั้งฉาก
4. อ่านค่าที่จุดตัดกับที่วัด

วิธีชั่งน้ำหนัก

• ใช้เครื่องชั่งดิจิทัลที่ปรับ 0 ก่อนชั่งทุกครั้ง
• ชั่งตอนเช้าหลังตื่นนอนและปัสสาวะแล้ว ก่อนรับประทานอาหาร
• เด็กอายุต่ำกว่า 2 ปี ให้ผู้ปกครองอุ้มชั่งรวมกัน แล้วลบน้ำหนักผู้ปกครอง
• บันทึกค่าทุก 3–6 เดือนในช่วงอายุ 2–10 ปี และทุก 6 เดือนในช่วงวัยรุ่น

สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับโภชนาการที่ช่วยสนับสนุนพัฒนาการตามวัย สามารถ ติดต่อทีมงาน Unigrow Thailand ได้โดยตรง

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับส่วนสูงและน้ำหนักเด็ก

ลูกสูงกว่าหรือต่ำกว่าค่ากลาง WHO หมายความว่าอะไร?

เด็กที่มีส่วนสูงระหว่าง -2SD และ +2SD ถือว่าอยู่ในช่วงปกติทั้งหมด ค่ากลาง (TB) เป็นเพียงค่ามัธยฐาน ไม่ใช่เป้าหมายที่ต้องบรรลุ เด็กที่อยู่ที่ -1SD อย่างสม่ำเสมอและเส้นพัฒนาการขนานกับเส้น WHO ถือว่ามีพัฒนาการปกติ

เด็กชาย 12 ปีส่วนสูงเท่าไรถือว่าปกติ?

สำหรับเด็กชายอายุ 12 ปี ส่วนสูงในช่วงปกติ (-2SD ถึง +2SD) อยู่ที่ 130.9–164.9 ซม. ค่ากลาง WHO อยู่ที่ประมาณ 149 ซม. เด็กที่อยู่นอกช่วงนี้ควรได้รับการประเมินจากกุมารแพทย์

วัดส่วนสูงลูกทุกกี่เดือนดี?

วัดทุก 1 เดือนสำหรับเด็กอายุ 0–12 เดือน, ทุก 3 เดือนในช่วงอายุ 1–5 ปี และทุก 6 เดือนในช่วงอายุ 6–18 ปี การวัดบ่อยกว่านี้ไม่จำเป็นและอาจทำให้ผู้ปกครองกังวลมากเกินไป เพราะการเจริญเติบโตไม่ได้เป็นเส้นตรง มีระยะ “พัก” สลับกับระยะเร่งตัวตามธรรมชาติ

ถ้าส่วนสูงต่ำกว่า -2SD ต้องทำอย่างไร?

การวัดค่าได้ต่ำกว่า -2SD เพียงครั้งเดียวยังไม่สรุปได้ว่ามีปัญหา ให้วัดซ้ำหลังจาก 3 เดือน หากยังต่ำกว่า -2SD อย่างต่อเนื่องหรือเส้นพัฒนาการลดลงข้ามช่วง SD ควรพบกุมารแพทย์เพื่อประเมินหาสาเหตุ เช่น ภาวะขาดโภชนาการ โรคเรื้อรัง หรือปัญหาฮอร์โมน

โภชนาการมีผลต่อพัฒนาการเด็กอย่างไร?

แคลเซียมมีส่วนช่วยในกระบวนการสร้างกระดูกและฟันที่แข็งแรง โปรตีนจำเป็นต่อการเจริญเติบโตและช่วยซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอของร่างกาย และฟอสฟอรัสมีส่วนช่วยในกระบวนการสร้างกระดูกและฟันที่แข็งแรง ทั้งสามสารอาหารนี้ต้องได้รับจากอาหารหลักหรืออาหารเสริมที่เหมาะสมในปริมาณที่เพียงพอต่อวัน ร่วมกับการออกกำลังกายและการพักผ่อนที่เพียงพอ

*ผลิตภัณฑ์อาหารเสริมไม่มีผลในการป้องกันหรือรักษาโรค ผลลัพธ์ที่ได้อาจแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล ความสูงขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย ได้แก่ พันธุกรรม โภชนาการที่ครบถ้วน การออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ และการพักผ่อนที่เพียงพอ ควรกินอาหารให้หลากหลายครบ 5 หมู่ ในสัดส่วนที่เหมาะสมเป็นประจำ ควรอ่านคำเตือนในฉลากก่อนบริโภค ข้อมูลสำหรับผู้แพ้อาหาร: มีนมวัว (และถั่วเหลือง หากมี)